يادش بخير

يادش بخير
از بزرگان و سالخوردگاني كه بعضي هاشون سينه در سينه خاك نهاده اند چيزهاي زيادي در مورد تاريخ و گذشته سيريز شنيده ام از رسم ورسومشان در مناسبتهاي مختلف، چيزي كه خيلي در روستا الان جايش را خالي مي بينم اتحاد و روحييه همكاري كه گذشته در بين اجدادمان بود .البته شرايط آن زمان آنها را مجبور كرده بود تا با هم همكاري كنند ،روابط عاطفی در ميانشان حرف اول را می زد؛،از حال و احوال یکدیگر خبر داشتند، باید هر روز همدیگر را می ديدند نمیشد که دو روز بگذره و آدم ، از همسایه و پدر بزرگ و مادر بزرگ و قوم و خویش بی خبر باشه، امکان نداشت مریض بشوی و همسایه و قوم و خویش خبر دار نشوند؛ همسایه ها واسه هم سنگ تمام می گذاشتند؛
،واژه همسایه به معنی واقعی کلمه وجود داشت ،خانه ها اينگونه از هم جدا نبود شايد در يك خانه چندين خانواده با هم زندگي ميكردند امكانات نبود اما دلها به هم نزديك بود .عزيزي تعريف ميكرد در مراسم پاگشا (خونه برون )قاشق فقط به براي عروس و داماد داشتيم ،چاي توي قابله درست مي كرديم . زندگی های کم خرج با تمامی سختی هایش ،خوش می گذشت؛خانه ها به شكل امروزي نبود اولين و بهترين اتاق در خانه را مهمان خانه مي ناميدند و بهترين وسايل را در آن جاي مي دادند.خانه ها همه مطبخ داشت و در گوشه آن علاوه بر تنور اجاقي نيز تعبيه شده بود بوي نان تازه در روستا هميشه به مشام ميرسيد ،
بازی ها و دعواهای بچه های کوچه و محله ، بازی های دسته جمعی ، صمیمیت ، سادگی ،باهم بودن ها صبر و تحمل مردم خيلي بيشتر از الان بود مثلا در ايام نوروز بازيهاي كه بين جوانان رواج داشت تخم مرغ بازي و گو بازي(چوگان)بود، عروسی ها و عزاداری های همه گیر بود ، اگر غم و شادی بود ، براي همه بود ؛پرسه(مجلس ترحيم )سه روز بود
بچه ها هم قانع بودند ، توقعاتشان در حد امکانات بود؛اما كشاورزي، خربزه سيريز در منطقه حرف اول را مي زد،گندم ،جو،پنبه روناس محصولات سيريز بود مانند امروز اقتصاد تك محصولي حاكم نبود. و خيلي از چيزهاي ديگر كه در گذشته بود اما امروز جايش را خالي مي بينيم .چيزهاي ديگري هم از بزرگانمان و اجدادمان بياد داريم كه ميتواند برايمان درس باشد انشا الله در فرصتي ديگر .